Zachtjes gleed mijn hand over dat stukje heuvel-landschap, af en toe voelde ik wel een érg hoge bult eruit steken!
1,2,3……18!!!, een stukje verderop telde ik er nog zo’n 13 stuks.
Mijn hoofd kwam omhoog en ik luisterde verwonderd naar het wel erg nadrukkelijk geluid van een krekel, jezus wat ging dat beest tekeer….!
Woest gooide ik de dekens van me af en begon als een idioot te krabben…aaaaaah dat luchte op zeg!
Ik stapte uit bed en in het donker hupte ik naar de keuken, ondertussen flink krabbelend aan de muggenbulten. “Blijf eraf!” Riep de man vanuit het bed … je maakt het alleen nog maar erger!
Ja ja, . . . kon hij makkelijk zeggen.
Na een ijskoud flesje water uit de koelkast gehaald te hebben dat ik met opluchting over de bulten rolde hupte ik de kamer in. Verhip, die krekel maakte steeds harder geluid. Ik draaide het licht aan en onderwijl het heerlijke flesje koude water aan mijn mond zettend speurde ik de kamer af. Tegen een balk aan het plafond, vlak bij de ingang van de slaapkamer, rechts boven de eethoek, hing een vleermuis.

Het flesje schoot van mijn mond en koud water golfde over mijn borst, de jeuk was ineens verdwenen!
Geschrokken keek ik omhoog, glipte de slaapkamer in, de deur vlug achter me dicht trekkend.

“Cees” fluisterde ik op dringende toon..”wakker worden” en schudde hem flink door elkaar! Met een gemompeld..”wat?” kwam hij langzaam overeind. “We hebben visite…een vleermuis!”
Nou, dat hoefde ik geen tweede keer te zeggen…mijn stoere held, die ik ooit betrapt had op het instoppen van zijn broekspijpen in zijn sokken bij het vangen van een muis, stond klaarwakker naast ons bed. Whoehahaha…..!

Na onze visite goed bekeken te hebben bij het schijnsel van een zaklamp, want hij zou het eens in zijn hoofd halen de slaapkamer te bezoeken, werd de slaapkamerdeur weer stevig dicht getrokken.
“Wat ben je aan het doen” vroeg hij na mij bezig gezien te hebben op het bed met mijn camera en losse flitser. “Wat denk je…foto maken natuurlijk!” Reageerde ik verbaasd.
“Moet dat nou zo, met die losse flitser, gebruik dat lampje toch op je toestel!”
“Noop…” antwoorde ik kwasi nonchalant, “ik heb net het flitsen met een losse flitser onder de knie, en dat ga ik nu doen ook.” als een razende door het menu bladerend op mijn camera om dat ding in te stellen.
“Gewoon zoals het moet . . , flitser in de ene hand bij gebrek aan beter en camera in de andere!” en grinnikte breed naar hem.
“Je doet maar”, mompelde hij zuchtend zijn bed weer inkruipend, “als je de buitendeuren maar openzet en onze slaapkamer dicht laat. “Misschien is hij morgenochtend wel verdwenen!” Tsja….als wensen eens uit mochten komen!!

De foto was niet echt goed gelukt… de flits was te hard afgegaan en stond te laag opgesteld, ik had graag een goed AB-tje geschoten…helaas, ik zag zijn neus niet zitten en bij gebrek aan beter en de spanning…! Je mag trots op me zijn Patrick!

De volgende ochtend hing dat ding er nog…en na inspectie van mijn been, 32 muggenbulten op mijn linkerbeen van mijn bil tot enkel!, hoorde we Els aan komen lopen!
Na even geklets te hebben bij het tuinhek, ik in mijn pyama en met mijn benen over elkaar wrijvend van de jeuk, vroeg ze belangstellend of ik naar de wc moest. Neenee, verklaarde ik …muggenbeten!

Geschrokken reageerde ze verbaast bij het zien van dat onooglijk landschap op mijn benen. “Weet je wel zeker dat dat muggenbeten zijn, ben je niet alergisch?” Nee hoor, geen allergie. “Zit er dan niet iets in je bed….?”
Ja….Dát had ze nu net niet moeten zeggen…..!

Na ons avontuur van die nacht verteld te hebben haalde ze er buurman boer bij, die , vriendelijk en behulpzaam, nieuwsgierig vergezeld van zijn zoon, met een vangnet en een veger de vleermuis van de balk verwijderde.

We konden weer met een gerust hart aan tafel zitten…zonder een bungelende vleermuis boven ons hoofd, en zonder zorgen de komende nacht ingaan!
Dat zou een rustig nachtje worden….na het inspecteren van het bed natuurlijk!