En dat is te merken ook. De tuin is weer vol leven, broedende en nestelende vogels vliegen af en aan.
We hebben een tuin op het noorden, weinig zon, maar toch, vroeg op de avond zijn er plekjes waar zachtjes het zonlicht over schijnt. Eén zo’n plekje, aan de rand van een donker hoekje in onze tuin waar niets groeit behalve mos, varens en klimop, is aangekleed met grind en een gemakkelijke stoel. De stoel staat wat verweerd, de lak eraf gebladderd, maar hij zit perfect om alles op je gemakkie bij te houden.

Zo af en toe ga ik daar graag zitten, een kopje koffie bij de hand, mijn camera in de aanslag en genieten maar..

De mussen en merels, koolmeesjes en roodborstjs (ook schattige winterkoninkjes) hebben het er maar moeilijk mee, ik zit net in hun aanvliegroute van hun zorgvuldig weggestopte nestjes in de klimop. Als ik rustig zit en niet teveel beweeg wagen ze het erop en brengen voedsel voor hun jong aan. Ze houden me angstvallig in de gaten, en ik zit met mijn camera in de aanslag. Vaak zijn ze veel te vlug, zijn ze voorbij voor ik er erg in heb. Maar soms krijg ik ze op de plaat…voornamelijk als ze spiedend rond kijken.

Misschien ooit…als ik lang genoeg wacht en de behendigheid eindelijk onder de knie heb, kan ik ze vastleggen in vogelvlucht. Tot die tijd doe ik het met deze plaatjes……