Het was 14.00 uur, we waren in Argentat..een kleine 20 minuten vanaf Pebru, en het was warm! Mijn laarzen vlug uit, mijn teenslippers aan. Wat noodzakelijke boodschappen gedaan en nu heerlijk genieten hier aan de Dordogne van onze kleine vakantie. Nou ja…vakantie, zo’n flitscursus is werken geblazen….terwijl “de man” aan het vissen was klikte mijn camera dat het een lieve lust was. Van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. Bleep bleep bleeeep..De losse flitser snapte er geen bal van en protesteerde hevig met zijn gepiep bij al mijn instellingen. …maar oooooooooooo wat kwamen er af en toe wonderlijke plaatjes uit mijn camera….ik heb gezweet, gezwoegd, en keihard gewerkt, maar wát heb ik genoten!

In 2008  had ik de basis en vervolgcursus gedaan, en nu éindelijk de flitscursus. In eerste instantie gepland in september 2009, maar vanwege volgeboekt nu eind mei 2010. Ja…je moet er wat voorover hebben, dat lange wachten voor de digitalefotografievakantie , maar het was het dubbel en dwars waard.

Ik was mijn pet vergeten, die lag nog thuis op tafel, en mijn make-up en kam…óók thuis, vergeten terwijl ik  ‘s nachts deuzig achter mijn kop koffie zat wakker te worden voor vertrek naar Frankrijk. Er zou geen wereld vergaan…maar mijn gezicht had naar mijn mening wel meer tijd en aanpassingen nodig als vroeger, een kleine oppepper om de wallen en rimpeltjes in het gareel te houden, een blos op mijn wangen die ik niet van nature heb en mijn pet voor de zon en/of regen en de “bad hair days”.

Die heb ik gehad…bad hair days…en de vlug aangeschafte rouge was niet wat ik gehoopt had maar het kon er mee door. Charmant huppelde ik in een oude spijkerbroek en soldatenkistjes door het natte gras, mijn heerlijk gepluisde en afgedragen vest (op het laatst vlug ingepakt) wat mijn zoon niet meer droeg maar ik des te meer, was ‘s morgens vroeg en ‘s avonds laat een heerlijke uitkomst. Want het kan er nat en vochtig zijn daar op die hoogte. Als de zon eenmaal doorkwam was het er héérlijk zomers warm, maar we hebben ook buien en onweer gehad, en dan zijn die kistjes een échte uitkomst! Op het begin droeg ik mijn dagelijkse laarsjes van suède,  en mijn tenen lagen nat in mijn schoenen, rimpelig en koud friemelend in mijn natte sokken. En sokken  had ik  te weinig bij…hopend op goed zomerweer! Dan maar minder charmant en meer comfortabel mét klotsende kistjes aan mijn voeten. Heerlijk als je er niet op hoeft te letten hoe je eruitziet! Dat is wel even anders op mijn werk in de mode!

Net zoals vorige keer wist ik ook nu niet wat ik verwachten kon van de cursus, goede begeleiding ja…dat was zeker, en de weet, dat als ik naar huis ging, mijn camera mét flits volledig zou beheersen, en dát was uitgekomen. Maar voor de rest???? Ik had natuurlijk wel wat ideeën over diafragma en sluitertijden en wat dit deed voor mijn flits, en zag er een beetje tegen op met al die cijfers en berekeningen, het bijstellen tijdens het flitsen om de lichtinval op mijn camera én opbrengst van mijn flitser te berekenen. Dat is niet mijn sterkste punt…ik kan cijfers gewoonweg niet onthouden en zag dat rijtje met getallen al in gedachten voor mijn ogen schieten. Het zou wel een spiekbriefje (een zogenaamde cheat sheet)worden voor mij. Ik flitste alwel, maar puur alleen bij stilstaande onderwerpen, gewoon op mijn gemakkie zonder druk of de foto’s die tevoorschijn kwamen nu gelukt waren of niet. Maar nu wilde ik ook eindelijk mijn flits beheersen en instellen tijdens shoots met mensen, zonder te stuntelen en mét mooie en goed gelukte foto’s! Ik had me geen zorgen hoeven te maken.
Duidelijk én geduldig legde Patrick alles uit, werden in rap tempo eventuele voorgaande lessen doorgenomen en uitgelegd wat dat prachtig klein flitsertje allemaal wel kon samen met je camera. En oefenen maar…klikkerdeklik klik….bleep..

De eerste lesdag zat er voor mijn gevoel veel te vlug op…samen met Jolande,  die ik al kende van de flickr groep (niet meer dan maximaal 2 personen tijdens deze flitscursus, omdat, zoals Patrick al aangeeft op zijn website..: “De cursus zeer intensief is en een hoog informatie niveau en persoonlijke begeleiding nodig heeft” worstelden we ons door het menu van de flitser en knipten er op los dat het een lieve lust was. Patrick veilig in de buurt, aanwijzingen gevend en tips aanreikend, geduldig uitleggend en bijsturend waar nodig.

Bleep bleeep protesteerde de flits ….en warempel de eerste toppertjes werden geschoten!!!

En dat was nog maar het begin…er stond ons nog heel wat te wachten… Op locatie om een kerk-ruïne uit te lichten, voor het eerst met zowel de flitsers én de Bowens flitsset…dat was uniek!! én met verrassende mooie jaloersmakende resultaten! En wat dacht je van een heuse zelf opgebouwde set! Zeilen op het gras, compleet met opspattend water en een druipnatte Patrick….dat was actie….dat was fun…dat was gewoonweg grandioos en een heerlijk toetje op deze flitscursus!!!

Wordt vervolgd!!!